29 de agosto de 2014

La casita (1974)


1) La casita

En la polémica y censurada película de Jaime Chavarrí, «Los viajes escolares», el personaje de Guillermina Motta se sienta frente al piano de su familia a tocar una versión de la canción de protesta «La casita» escrita por el compositor mexicano Óscar Chávez.
-----------------------------------------------------------------------------
In Jaime Chavarrí's controversial and censored film, "Los viajes escolares", Guillermina Motta's character takes a seat at the family piano to perform a cover of Mexican songwriter Oscar Chavez's classic protest song, "La Casita".

Fuente / Source:
Encontré una copia en VHS en una tienda en Barcelona. / I found a VHS copy at a shop in Barcelona.

3 de junio de 2013

Guillermina Show (1967)

01. No queda bé
02. Pels rius, pels boscos
03. La margarida
04. Calla, fill, no hi pensis
05. Assaig de càntic en el temple 
06. Quan això s'ensorrà
07. No veus el temps passar
08. Ai, Pere, Pere
09. Els bufons
10. Bach de Roda
11. Fes el que vulguis
12. Endavant
http://www.mediafire.com/download/547mh1fi4mg0h0q

En el 2009 subí un lote incompleto de MP3 tomados de esta edición, en el que faltaban varias pistas. Bien, ahora ya lo he conseguido todo y puedo finalmente armar el paquete completo. Estas pistas que ahora puedo agregar al archivo consisten en varias composiciones originales de la propia Motta junto con melodías tradicionales, himnos populares de los años sesenta y otras canciones de diferentes orígenes (sueco, estadounidense, vasco, catalán y francés).

La más destacada para mí es, sin embargo, la que en mi opinión sigue siendo la obra maestra de Motta, «Calla, fill, no hi pensis», un tema desgarrador original suyo consistente en esencia en un diálogo entre una madre y su inquisitivo hijo, que trata de la incapacidad de la primera para explicar racionalmente al segundo un mundo de ricos y pobres durante una época en la que la desigualdad se unía a la falta de movilidad social. La canción tiene un carácter atemporal extraordinario, no solo por la relevancia de sus argumentos centrales ideológicos y morales con respecto a las crisis actuales del país, sino por la interpretación especialmente minimalista, dramatúrgica y cruda de Motta.

La versión que se encuentra en «Show» cuenta con el suave acompañamiento de una banda, lo cual acentúa los aspectos melancólicos y sombríos de la canción. Sin embargo, la versión definitiva sería la grabación que se publicaría como sencillo al año siguiente. Esta es una composición que exige una interpretación intensa y desnuda, y el sencillo responde a esa necesidad, despojándola de todo salvo del sonido de la voz de Motta y de su guitarra. Su interpretación vocal cambia constantemente de registro a medida que pasa de la perspectiva del niño a la de la madre, de la desesperación al consuelo, de la confusión a la resignación, por siempre y para siempre rindiéndose a la progresión de acordes obstinadamente sistemática e incesante de la guitarra que se crea en torno al zumbido opresivo de una cuerda MI 
(6ª) abierta.

-----------------------------------------------------------------------------

Back in 2009 I uploaded an incomplete batch of MP3s taken from this release, with several tracks missing. Well, I've now got my hands on the full monty and can finally package it in full. These tracks that I can now add to the archive consist of several original pieces composed by Motta herself as well as traditional tunes, popular anthems from the 60s and other songs of various origins (Swedish, American, Basque, Catalonian and French).

The standout for me, however, and what in my view continues to be Motta's pièce de résistance, is "Calla, fill, no hi pensis", a heartbreaking original of hers, essentially a dialogue between a mother and her inquisitive child which deals with the inability of the former to rationalise for the latter a world of haves and have-nots during a time that coupled inequality with an absence of social mobility. The song has an extraordinarily timeless quality about it, not just because of the relevance of its central ideological and moral arguments vis-à-vis the country's current crises, but because of Motta's particularly raw, dramaturgical and minimalistic rendition.

The version on Show has a soft band accompaniment that accentuates the melancholic and sombre aspects of the song.  The definitive version, though, would have to be the recording that would be released as a single the following year.  This is a composition that demands an intense, stripped-down rendition, and the single addresses this need, eliminating everything but Motta's voice and her guitar.  Her vocal delivery constantly changes register as she transitions from the child's perspective to the mother's, from despair to consolation, from confusion to resignation, always and forever surrendering to the guitar's contrarily systemic and unrelenting chord progression which is built around the oppressive drone of an open E (6
th) string.

16 de mayo de 2013

Mi soledad (1970)


1) Mi soledad
2) Los novios

Aquí les subo un disco del 1970 de dos canciones de la época, adaptadas del francés al español, «Ma solitude» de Georges Moustaki y «Nous les amoureux» de Maurice Vidalin y Jacques Datin. Ambas canciones son simples, breves y románticas, cada una con su propio toque de sentimientos encontrados.
-----------------------------------------------------------------------------
Here we've got a record from 1970 featuring two popular songs from that period adapted from the French into Spanish, "Ma solitude" by Georges Moustaki and "Nous les amoureux" by Maurice Vidalin and Jacques Datin.  Both are rather short and simple tracks dealing with romance, each with its own bittersweet feel to it.

Fuente / Source:
Me vendió el disco un coleccionista alicantino. / A collector from Alicante sold me the record.

8 de abril de 2013

A Omar Kheyyam (1969)


01. Con vino soy   
   
02. Tras la lluvia

Jayam traducido en la música folclórica catalana de los años sesenta
Justo cuando pensaba que ya había barrido Internet a fondo en busca de todas las grabaciones de Guillermina Motta que existen, me encuentro con una subasta en línea de un disco de 45 que es una verdadera joya, «A Omar Kheyyam», publicado por Discos Vergara S.A. (Barcelona), un curioso y glorioso himno al vino dedicado al famoso científico, matemático y filósofo persa del siglo XI. Este disco es poesía pop en estado puro.

El año de publicación, 1969, es lo que despertó mi curiosidad, ya que es anterior a todos mis otros discos de Motta en los que canta en español. Si de verdad esta fuera una de sus primeras incursiones en la lengua castellana, entonces la mística de Jayam en la conciencia occidental podría aportar algo de información sobre las intenciones filosóficas subyacentes en la transición y alejamiento de Motta de la práctica seguida por la Nova Cançó de utilizar únicamente el catalán, justo cuando el movimiento estaba en su momento de mayor popularidad.

Ella se mantiene fiel a la interpretación occidental tradicional que el escritor inglés Edward FitzGerald hace de Jayam como un rebelde agnóstico y hedonista, fijándose en sus versos sobre el vino y la transitoriedad de la vida, cantando «Sin vino soy un cuerpo / Con vino soy un cuerpo con un alma». De hecho la interpretación de FitzGerald era una traducción de una versión del siglo XV del Rubaiyat de Jayam del siglo XI la cual, a pesar de seguir un enfoque mucho más libre que el que permitirían las normas de práctica profesional actuales, ha sido defendida por algunos autores durante los siglos XX y XXI debido a su mérito artístico, especialmente por Jorge Luis Borges, cuyo padre tradujo la versión de FitzGerald al español.

La interpretación de FitzGerald fusiona y consolida estrofas conforme a sus necesidades al mismo tiempo que mantiene el esquema de rima AABA y pentámetro yámbico como su base fundamental. Cada cuarteto independiente alcanza su propio arco y resolución gracias a la dinámica y la tensión creadas entre sus dos coplas. De manera estructuralmente paralela, la composición de Motta crea dinámica y tensión al hacer que el verso y el estribillo interactúen como coplas diferentes de un único cuarteto. Cada par verso-estribillo está unido por un compás básico constante de 68 de principio a fin y lo que lo hace peculiar es que el verso mantiene tres medidas por frase (o línea de letra) solo para cambiar a dos medidas por frase en el estribillo, lo que da por resultado que se incluya gran contenido poético dinámico en lo que parece una fórmula simple de pop.

Con respecto a la defensa que hace Borges, de hecho escribió un breve ensayo donde Jayam y FitzGerald se mezclan para formar un nuevo ser, «un extraordinario poeta, que no se parece a los dos». La adaptación libre que se produce asume atributos metafísicos que aseguran a Jayam «un sitio entre los mayores poetas de Inglaterra». La constante transfiguración de la obra es bastante subversiva en ese sentido; al igual que en «Con vino soy», en el contexto de la España franquista, a Motta, una cantante catalana, se le presenta la oportunidad de introducir la otredad en la sociedad mayoritariamente homogénea de aquellos tiempos (una sociedad que solo un año antes había descartado a Joan Manuel Serrat, un espíritu afín a Motta, como representante de España en el Festival de la Canción de Eurovisión por intentar interpretar la canción del país en catalán en lugar de en castellano) al trabajar dentro de un marco de accesibilidad al mismo tiempo que introduce elementos foráneos en la mezcla con el propósito de crear algo nuevo, algo muy en consonancia con la esencia general de los movimientos de la Nueva Canción de protesta de la década.

Mi agradecimiento a Jason B por transferir las canciones de mi copia del disco de vinilo a mp3.

-----------------------------------------------------------------------------

Khayyam Translated to 1960s Catalonian Folk Music
Just when I thought that I’d scoured the internet clean of every recording of Guillermina Motta that could possibly be found, I come across an on-line auction for this absolute gem of a 45, “A Omar Kheyyam”, published by Discos Vergara SA (Barcelona), a glorious and curious paean to wine dedicated to the famous 11th century Persian scientist, mathematician and philosopher.  This record is pure pop poetry.

The year of publication, 1969, struck my curiosity since it antedates all my other Motta records in which she sings in Spanish.  If this is indeed one of her first forays into the Castilian tongue then Khayyam’s mystique in Western consciousness could provide some portion of insight into the philosophical intentions behind Motta’s transition out of Nova Cançó’s Catalan-only language practices at the height of the movement’s popularity.

She keeps in line with the traditional Western interpretation by English writer Edward FitzGerald of Khayyam as a rebellious, agnostic hedonist, looking to his verses on wine and the transience of life, singing, “Sin vino soy un cuerpo / Con vino soy un cuerpo con un alma” (Without wine, I’m a body / With wine, I’m a body with a soul).  FitzGerald’s was actually a translation of a 15th century version of Khayyam’s 11th century Rubaiyat, and followed a much looser approach than modern standards of practice would allow, but has been defended by some throughout the 20th and 21st centuries for its artistic merit, most notably by Jorge Luis Borges, whose father translated FitzGerald’s version into Spanish.

FitzGerald's rendition merges and consolidates stanzas to suit his needs whilst maintaining the AABA rhyme scheme and Iambic pentameter as its bedrock.  Each self-contained quatrain realizes its own arc and resolution through the dynamics and tension created between its two couplets.  In a structurally parallel fashion, Motta's composition creates dynamics and tension by having the verse and refrain interact as distinct couplets of a single quatrain.  Each verse-refrain pair is bound together by the constant baseline 68 time signature throughout, which is made peculiar in that the verse carries three measures per phrase (or line of lyrics) only to shift to two measures per phrase at the refrain, resulting in a lot of dynamic poetic content getting shoehorned into what seems a simple pop formula.

With regards to Borges's defense, he actually ended up writing a short piece in which the figures of Khayyam and FitzGerald amalgamate to form a wholly new entity, “an extraordinary poet unlike either of the two”.  The loose adaptation that is produced takes on metaphysical attributes that secure Khayyam “a place among the greatest poets of England”.  The work’s constant transmogrification in Western culture is quite subversive that way; likewise, in “Con vino soy”, in the context of Francoist Spain, the opportunity presents itself for Motta, a Catalan singer, to introduce otherness to the greater homogeneous society of the time –a society that just a year prior had removed Motta’s kindred spirit Joan Manuel Serrat from representing Spain at the Eurovision Song Contest for making an effort to sing the country’s entry in Catalan instead of Castilian—working within the framework of accessibility whilst introducing non-native elements into the mix in order to create something new, something much in keeping with the overall essence of the New Song protest movements of the decade.

Thanks to Jason B for transferring the songs from my vinyl to mp3.

1 de junio de 2012

Ràdio (1994-2011)

Aquests són tots els meus arxius MP3 de programes de tertúlia a la ràdio en els que ha participat la gran Guillermina Motta. En ells es tracten diversos temes, encara que la gran majoria giren al voltant de la cultura popular. He marcat amb un asterisc tots els programes en els que Motta va participar com a presentadora. Certament, he pogut practicar la meva comprensió auditiva del català escoltant aquestes gravacions tan entretingudes.

These are all of my MP3s of talk radio programmes in which Guillermina Motta has participated.  Various topics are touched upon, most of them to do with pop culture.  I've placed an asterisk next to all of the programmes in which Motta acts as the host.  I was actually able to practise my aural comprehension of Catalan a bit by listening to these entertaining recordings.


http://fp.io/5mamfeca/
 
Afectes molt especials*
«Els vespres d'estiu s'omplen de converses amb “Afectes molt especials”; un moment suggerent del dia que convida a parlar sobre música i teatre, a recórrer països, a redescobrir el cinema..., amb la companyia de personatges molt especials».
1998 i 2002 (Guillermina Motta amb Vicky Sherpa)

Al cap dels anys*
«Les nits de diumenge Guillermina Motta practica l'art de la conversa amb un convidat i durant una hora ens ajuda a conèixer millor una persona. L'atmosfera distesa permet que el personatge ens expliqui la vida, l'obra i la seva posició davant dels diferents fets de la vida. “Com t'imagines el paradís?” pregunta la Guillermina als convidats, i els temes musicals emboliquen el que és una entrevista d'autor.»
1994 - Marta Pessarrodona, Narcís Comadira
1995 - Salvador Escamilla
1997 - Àlex Gorina
1998 - Carme Riera, Joan Amèric, Josep Maria Castellet, Modest Cuixart
1999 - Esther Tusquets
2000 - Oriol Bohigas
2001 - Anna Veiga, Marta Mata
2002 - David Castillo

Ara fa 50 anys
Catalunya Ràdio - Barcelona
2009 - Quico Pi de la Serra, Guillermina Motta i Enric Barbat

Cançons al vent*
1997 - COM Ràdio - Barcelona

Cinema, amb Guillermina Motta*
Catalunya Ràdio - Barcelona
16/02/2006
23/02/2006
09/03/2006
23/03/2006
30/03/2006

Converses
03/09/2011 - Guillermina Motta, Catalunya Ràdio - Barcelona

Guillermina Motta parla del Rock amb en Rafel Vallbona*
12/03/2006 - Catalunya Ràdio - Barcelona

Segons la lluna*
«Una hora relaxant per conèixer a fons un reportatge i la música de la seva vida»

Souvenir
17/08/2008 - Catalunya Ràdio - Barcelona

26 de febrero de 2012

Rambla Avall (1974)

Cara A: La Trinca
El sarau
La revolució
Mico pelat
El pelegrí
Si no saps ser feliç
Cara B: Guillermina Motta
Et volia dir
El dia que vindràs
Cançó dels vells amants
Entre els llençols m'arrauliria
El vagó llit


Font / Fuente / Source:
La meva amiga Eddy me'l va regalar

12 de octubre de 2011

Memòries del Carrer, Guillermina Motta (2010)

«El reporter Raül Díaz visita GRANOLLERS on parlaran del pas per televisió de la cantautora Guillermina Motta.»

Video:
Font / Fuente / Source:
www.rtve.es/alacarta/videos/memories-de-la-tele/memories-del-carrer-guillermina-motta/806625

Memòries de la tele, «Querido Cabaret» (1990)


«“Memòries de la tele” entrevista el realitzador Roger Justafré per recordar el programa “Querido Cabaret”. “Querido Cabaret” va ser un programa, emès el 1990, que combinava la ficció amb la música. Dirigit i interpretat per Guillermina Motta, comptava amb altres actors de gran vàlua.»


Video:
Font / Fuente / Source:
http://www.rtve.es/alacarta/videos/memories-de-la-tele/memories-tele-querido-cabaret/998734/

Les Guillermines del rei Salomó TV2, «Esgarrapades de pantera» (1981)



«“Les Guillermines del Rei Salamó” narra d'una noia lletja que vol arribar a ser una vedet, i ho aconsegueix després de prendre's una poció que la fa bonica. L'actriu que interpreta l'estrella és Guillermina Motta. “Esgarrapades de pantera” és un dels episodis de la sèrie en que la vedet precisa dels serveis d'un psicoanalista per lliurar-se d'un trauma terrible que la converteix en una feroç dona-pantera.»

Video:
Font / Fuente / Source:
www.rtve.es/alacarta/videos/arxiu/les-guillermines-del-rei-salomo/641519/

30 de abril de 2010

Topical Spanish (1970)



Del cinema popular hispà la «Topical Spanish» de Ramón Massats, amb la Guillermina Motta i Los Iberos.

Del cine popular hispano la «Topical Spanish» de Ramón Massats, con Guillermina Motta y Los Iberos.

"Topical Spanish", Spanish folk film by Ramon Massats featuring Guillermina Motta and Los Iberos.


Video:
Font / Fuente / Source:
ed2k://|file|Topical%20Spanish%20(Ramon%20Masats,%201970).avi|740235604|080DA3A5BD21F707AB20BA944C225D4C|/

11 de marzo de 2010

Qui em diria on van (2009)


1. Qui em diria on van

Del disc «Audiència pública»
Una nova versió que accentua el suggestiu lirisme d'aquesta peça. El disc ve inclòs amb el llibre «50 Anys de la cançó».
Font / Fuente / Source:
Tinc el llibre